OCR — rozpoznawanie tekstu
Znaki ułożone są w jednej linii, jeden po drugim. Litera znaczy to samo niezależnie od tego, gdzie stoi na stronie.
Optical Music Recognition
OMR to technologia, która odczytuje zapis nutowy z obrazu — skanu, zdjęcia albo pliku PDF — i zamienia go w dane, z którymi można dalej pracować: plik MIDI, partyturę w formacie MusicXML albo nagrania partii do nauki. Poniżej wyjaśniamy, jak to działa, do czego się przydaje i gdzie ma swoje granice.
OMR (ang. Optical Music Recognition) to po polsku optyczne rozpoznawanie nut. Program dostaje obraz strony z nutami, a oddaje zapis, który rozumie komputer: jakie dźwięki, w jakim rytmie, w którym głosie i z jakim tekstem.
Dla człowieka to zwykłe czytanie nut. Dla komputera skan jest tylko zbiorem kropek o różnej jasności — nie wie, że czarna plama na trzeciej linii to główka nuty, a pionowa kreska obok to jej laseczka. OMR uczy go to rozróżniać.
Rozpoznanie nut przydaje się wszędzie tam, gdzie nuty istnieją tylko na papierze albo jako zeskanowany PDF, a potrzebna jest ich wersja cyfrowa: do odsłuchu, edycji, transpozycji czy przygotowania nagrań dla zespołu.
Znaki ułożone są w jednej linii, jeden po drugim. Litera znaczy to samo niezależnie od tego, gdzie stoi na stronie.
Zapis jest dwuwymiarowy: wysokość to położenie w pionie, czas biegnie w poziomie, a kilka głosów brzmi jednocześnie. Znaczenie nuty zależy od klucza, znaków przykluczowych i tego, co wydarzyło się wcześniej w takcie.
W uproszczeniu program przechodzi tę samą drogę co muzyk, który czyta nową partyturę — od obrazu strony do brzmiącej muzyki.
Strona jest wyrównywana i porządkowana, żeby zapis nutowy był jak najlepiej czytelny.
Program odnajduje pięciolinie i znaki zapisu: nuty, pauzy, klucze, znaki chromatyczne. Współcześnie zwykle z pomocą uczenia maszynowego.
Ze znaków powstaje muzyka: wysokości dźwięków, rytm, podział na głosy i tekst pod nutami.
Gotowa partytura trafia do plików MusicXML i MIDI — do edycji, odsłuchu albo przygotowania nagrań.
Rozpoznane nuty przestają być obrazkiem, a stają się materiałem, na którym da się pracować.
Każdy głos osobno, w dowolnym tempie. Chórzysta, który nie czyta biegle nut, uczy się swojej linii w domu, zamiast poznawać ją dopiero na próbie.
Plik MusicXML otworzysz w MuseScore, Sibeliusie, Dorico czy Finale. Poprawisz błędy starego wydania, dopiszesz oznaczenia wykonawcze, przygotujesz czysty wydruk.
Utwór napisany za wysoko dla zespołu przeniesiesz do wygodniejszej tonacji jednym poleceniem, bez ręcznego przepisywania wszystkich głosów.
Stare śpiewniki, wyczerpane wydania i wysłużone odbitki ksero przestają być jedynym egzemplarzem. Cyfrowy zapis łatwo powielić, przeszukać i wydrukować ponownie.
Z partytury wydzielisz osobne partie — dla sekcji chóru albo instrumentalistów, którzy grają tylko jedną linię.
Cyfrowy zapis można wydrukować w powiększeniu, a z pliku MusicXML przygotować także brajlowski zapis nutowy dla osób niewidomych i słabowidzących.
Wynik rozpoznania zapisuje się zwykle w dwóch formatach. Wyglądają podobnie, bo oba zawierają nuty, ale służą do czegoś innego.
| Cecha | MIDI | MusicXML |
|---|---|---|
| Co zapisuje | Dźwięki: wysokość, początek i długość każdej nuty | Zapis nutowy: nuty, pauzy, klucze, metrum i znaki przykluczowe |
| Tekst pod nutami | Zwykle pomijany przez programy | Zachowany — sylaba przy swojej nucie |
| Wygląd partytury | Nie jest zapisywany — program nutowy musi go odgadnąć | Zachowany: takty, głosy, łuki, dynamika |
| Najlepszy do | Odsłuchu, nauki partii, pracy w programie do nagrań | Edycji, druku i transpozycji w programie nutowym |
| Otworzysz w | Odtwarzaczach MIDI, programach do nagrań, programach nutowych | MuseScore, Sibelius, Dorico, Finale i innych programach nutowych |
W skrócie: MIDI mówi, jak utwór brzmi, a MusicXML — jak jest zapisany. Jeśli zamierzasz poprawiać nuty, zacznij od MusicXML.
Rozpoznawanie nut nie jest bezbłędne i uczciwiej to powiedzieć od razu. Najczęściej trudności sprawiają:
Dlatego wynik rozpoznania warto przejrzeć, zanim trafi do zespołu.
Jakość wyniku zależy w dużej mierze od jakości obrazu. Kilka prostych zasad robi dużą różnicę.
W testach
W ReChoir rozpoznawanie nut nie jest osobnym programem, tylko częścią repertuaru zespołu. Dyrygent wgrywa partyturę, a chórzyści dostają materiał do nauki w swojej cyfrowej teczce.
Kilka głosów, systemy spięte akoladą, tekst pod nutami — to nie wyjątek, tylko podstawowy przypadek.
Każdy głos osobno, grany instrumentem, oraz wszystkie głosy razem.
MIDI i MusicXML do pobrania, jeśli chcesz dopracować partyturę we własnym programie nutowym.
Przy wgrywaniu wskazujesz język słów — między innymi polski, łacinę, niemiecki czy angielski.
Funkcja jest w fazie testów — najpierw z zaproszonymi zespołami, a od niedawna z każdym, kto zechce sprawdzić ją na własnych nutach.
Wersja testowa · bezpłatnie
Otworzyliśmy nasz tester dla wszystkich — nie trzeba zakładać konta chóru ani nikogo pytać o zgodę. Wgrywasz PDF z nutami, logujesz się kontem Google i po chwili odbierasz rozpoznaną partyturę: pliki MIDI i MusicXML oraz nagrania do odsłuchania. Nie płacisz za to nic.
Jesteśmy na wczesnym etapie prac — program czyta coraz więcej, ale wciąż go dopracowujemy i potrafi się pomylić. Zdarza mu się zgubić kropkę przedłużającą nutę, przypisać krzyżyk czy bemol do sąsiedniej główki albo przeoczyć jeden głos tam, gdzie dwa dzielą pięciolinię. Najtrudniej ma przy gęstym, nietypowym lub słabo zeskanowanym zapisie. Jeśli coś wyjdzie krzywo, to nie Twoja wina i naprawdę nie powód do zniechęcenia: właśnie takie przypadki są dla nas najcenniejsze, bo na nich uczymy program. Potraktuj wynik jak zapowiedź tego, co szykujemy — i napisz nam, co nie zagrało.
Limity wzięły się z prostego rachunku: rozpoznanie jednej strony to spora porcja pracy naszych serwerów, a chętnych do testów szybko przybywa. Wolimy wpuścić więcej osób z mniejszym limitem niż kilka bez ograniczeń.
Prowadzisz zespół i potrzebujesz czegoś więcej niż kilku stron na próbę? Napisz do nas — chętnie porozmawiamy o nutach Twojego chóru.
OCR rozpoznaje tekst, OMR — nuty. Tekst czyta się w jednej linii, a znaczenie litery nie zależy od jej położenia. W nutach liczy się położenie w pionie (wysokość), w poziomie (czas), a także klucz, znaki przykluczowe i to, co wydarzyło się wcześniej w takcie. Dlatego OMR jest zadaniem wyraźnie trudniejszym od OCR, choć przy tekście pod nutami korzysta z niego jako jednego z etapów.
Tak, jeśli zdjęcie jest ostre, zrobione prosto nad kartką i przy równym świetle. W ReChoir wgrywa się je jako PDF — tak zapisują zdjęcia aplikacje do skanowania dokumentów. Skan albo PDF wyeksportowany z programu nutowego zwykle daje jednak lepszy wynik.
Rękopisy są dla OMR znacznie trudniejsze niż druk, bo każdy pisze nuty inaczej. Rozpoznawanie w ReChoir jest przygotowane przede wszystkim do nut drukowanych — z rękopisem wynik może wymagać wielu poprawek.
Nie. Nawet przy dobrym skanie zdarzają się pomyłki — najczęściej przy słabej jakości obrazu, w gęstym zapisie i w tekście pod nutami. Wynik warto przejrzeć, zanim trafi do zespołu.
Tak, choć to osobne zadanie: słowa trzeba najpierw przeczytać, a potem przypisać do właściwych nut, uwzględniając melizmaty. W ReChoir pomaga w tym wskazanie języka tekstu przy wgrywaniu nut.
Użyj pliku MusicXML — to format wymiany między programami nutowymi. W większości z nich wystarczy polecenie „Otwórz” albo „Importuj” i wskazanie pliku. Plik MIDI też się otworzy, ale program musi wtedy sam odgadnąć zapis, więc wynik bywa mniej czytelny.
Tak. Plik MIDI zawiera wszystkie głosy, więc każdy z nich można odtworzyć osobno. W ReChoir nagrania partii powstają same, po rozpoznaniu nut, i trafiają do repertuaru zespołu.
Technicznie tak, ale rozpoznanie nie zmienia praw do utworu ani wydania. Z cyfrowego zapisu korzystasz na tych samych zasadach co z kopii nut — jeśli utwór lub wydanie są chronione, obowiązują te same ograniczenia.
Funkcja działa już u pierwszych zespołów testowych. Jeśli chcesz, żeby Twój chór do nich dołączył, napisz do nas przez formularz poniżej.
Chcesz wdrożyć ReChoir u siebie albo po prostu porozmawiać o systemie? Zostaw zgłoszenie — odezwiemy się.